Psycholog dziecięcy - Akademia Treningu Umiejętności Społecznych

Psycholog dziecięcy
SOPOT

Akademia Treningu Umiejętności Społecznych to nie tylko zajęcia TUS dla dzieci i młodzieży, ale także profesjonalna kadra psychologów i psychoterapeutów.

Psycholog dziecięcy – kim jest i jak pomaga?

Ważne: psycholog nie prowadzi psychoterapii, ponieważ do tego wymagane są dodatkowe kwalifikacje i wieloletnie szkolenie.

Psycholog to osoba, która ukończyła jednolite studia magisterskie z psychologii. Może:
✅przeprowadzać konsultacje psychologiczne,
✅prowadzić terapię psychologiczną – czyli udzielać wsparcia emocjonalnego oraz prowadzić działania psychoedukacyjne,
✅realizować specjalistyczną diagnozę psychologiczną z użyciem testów (np. poziomu rozwoju, emocji, relacji społecznych),
✅prowadzić warsztaty i zajęcia terapeutyczne, takie jak: Trening Umiejętności Społecznych (TUS), Trening Zastępowania Agresji (TZA), grupy rozwoju emocjonalnego, szkoły dla rodziców,
✅wspierać dzieci i młodzież w adaptacji do nowych sytuacji, zmian życiowych, kryzysów.

Psychoterapeuta dzieci i młodzieży – czym się zajmuje?

Psychoterapeuta to osoba, która po studiach (zazwyczaj psychologicznych lub pedagogicznych) odbyła wieloletnie, certyfikowane szkolenie w jednym z uznanych nurtów psychoterapeutycznych (np. systemowym, psychodynamicznym, poznawczo-behawioralnym, humanistycznym).
✅prowadzi proces psychoterapeutyczny – długoterminową pracę z dzieckiem lub nastolatkiem nad zmianą zachowań, emocji, przekonań, mechanizmów obronnych,
✅wspiera dzieci i młodzież w zaburzeniach nastroju, lękach, traumach, trudnościach adaptacyjnych, doświadczeniach przemocy, rozstaniach i kryzysach rozwojowych,
✅pracuje również z rodziną – prowadząc konsultacje systemowe i sesje rodzinne.

Kiedy warto skorzystać z pomocy psychologa dla dziecka/nastolatka?

Zmiany w zachowaniu – kiedy dostrzegasz nagłe zmiany w zachowaniu dziecka takie jak izolacja, zachowania agresywne, większa drażliwość, apatię czy lękliwość.
Trudności szkolne – problemy z koncentracją, w relacjach z rówieśnikami, brak motywacji do szkolnej aktywności.
Dolegliwości emocjonalne – nadmiarowy smutek, lęk, uczucie bezsilności lub bezradności, które nie ustępują.
Zaburzenia snu, brak apetytu, apatia, marazm.
Problemy relacyjne – trudności w inicjowaniu lub utrzymywaniu relacji z rówieśnikami, konflikty w rodzinie.
Zachowania ryzykowne – eksperymentowanie z używkami, niebezpieczne zachowania zagrażające życiu lub zdrowiu.
Nieprawdziwy obraz siebie – poczucie niewystarczalności, chroniczne niezadowolenie z siebie.
Defitycty w zakresie kompetencji społecznych – brak asertywności, trudności we współpracy, komunikacji z rówieśnikami.

W Akademii Treningu Umiejętności Społecznych psycholog dziecięcy:

FAQ

Często zadawane pytania

Co warto wiedzieć przed wizytą u psychologa?

Przed pierwszą wizytą warto przygotować podstawowe informacje o dziecku:
– jego zachowaniu, relacjach, funkcjonowaniu w domu i szkole,
– trudnościach, które są dla Państwa niepokojące,
– historii zdrowotnej i rozwojowej (jeśli są diagnozy, warto je zabrać).

Nie trzeba wcześniej przygotowywać dziecka na "testy" – pierwsza wizyta to zazwyczaj rozmowa i obserwacja. Psycholog dopasowuje przebieg spotkania do wieku i możliwości dziecka. Spotkanie odbywa się w atmosferze spokoju i bezpieczeństwa – nie oceniamy, nie stawiamy diagnoz na siłę, tylko szukamy realnych sposobów wsparcia.

Jak rozmawiać z dzieckiem przed wizytą u psychologa?

Z dzieckiem warto rozmawiać prosto, spokojnie i szczerze. Oto kilka propozycji, jak można to ująć:

„Idziemy do osoby, która pomaga dzieciom w lepszym radzeniu sobie z emocjami, relacjami i trudnościami.”
„To ktoś, z kim można porozmawiać, pobawić się, a czasem coś narysować – żeby lepiej zrozumieć, co się dzieje.”
„Pan/Pani psycholog pomoże nam jako rodzinie lepiej się dogadywać i zrozumieć pewne rzeczy.”

Unikajmy sformułowań typu: „bo coś z tobą jest nie tak”, „bo się źle zachowujesz”, „musimy cię naprawić”. Zamiast tego pokażmy dziecku, że to wspólna droga do lepszego samopoczucia i wsparcia – a nie kara czy ocena.

Jak wygląda struktura konsultacji?

W przypadku dzieci (do ok. 12 r.ż.) pierwsze spotkanie odbywa się wyłącznie z rodzicami/opiekunami – to czas na omówienie sytuacji, trudności i oczekiwań. Drugie spotkanie odbywa się już z dzieckiem, a jego forma i przebieg są dostosowane do wieku i potrzeb.
W przypadku nastolatków zapraszamy na pierwsze spotkanie wspólne – nastolatek przychodzi razem z rodzicami. Część spotkania odbywa się wspólnie, a część indywidualnie – tak, aby zadbać o komfort i przestrzeń dla rozmowy.